Frances Cha - "Gdybym miała twoją twarz"

"Gdybym miała twoją twarz" autorstwa Frances Cha to kolejna po "Kim Jiyoung. Urodzona w 1982" książka-przedstawicielka literatury koreańskiej, którą miałam okazję przeczytać w tym roku.

Co ciekawe, literatura rodem z Korei Południowej zaczęła się rozpowszechniać na całym świecie dopiero w latach 90. XX wieku (źródło: niezastąpiona Wikipedia 😉). Teraz zaś coraz więcej wydawnictw na naszym rodzimym rynku wprowadza do swojej oferty publikacje koreańskich autorów, w związku z czym literatura azjatycka zaczyna się cieszyć u nas większą popularnością.

Beata Kowalik - "No pasa nada! Nic się nie dzieje"

Szalona, zdrajczyni i święta.

Trzy oblicza kobiety w Meksyku.

Jak pisze Beata Kowalik - "Meksykanin (...) może zastrzelić człowieka, który ośmieliłby się spytać wprost o jego matkę. Jest to w Meksyku słowo święte niewymawialne, arcyznaczące. Matkę szanują wszyscy (...). Kobiet nie szanuje nikt".

"No pasa nada! Nic się nie dzieje" to książka, którą przeczytałam z zainteresowaniem i na pewno zaliczam ją do grona tych polecanych, choć nie jest to łatwa lektura. Na kartach tej książki odbędziemy podróż do Meksyku, która zostawi nas z mnóstwem pytań i rozmyślań...

Nicola Sutcliff - "Jestem Saudyjką. Świat oczami kobiet z Arabii Saudyjskiej"

"Serce kocha wolność nawet wtedy, gdy nie jest ona dla nas dobra. (...) Mnie tam wolność niepotrzebna. Co miałabym z nią zrobić?" (s. 142).

"W tym kraju najważniejszy jest mężczyzna. No, ale sama płeć jeszcze nikogo nie czyni mężczyzną. Osób płci męskiej mamy tu na pęczki, ale prawdziwych mężczyzn jest niewielu" (s. 226).

"Relacje mediów zachodnich na nasz temat są zawsze skrajnie negatywne i dzięki Bogu, że tak właśnie jest. Zmiany zachodzą wyłącznie dzięki temu, że każdy kraj dba o swój wizerunek na zewnątrz. Takie negatywne relacje powodują, że narasta u nas wewnętrzna presja. I wiesz co? To działa" (s. 197).

Sylwia Jędrzejewska, Andrzej Depko - "Kobiety, które pragną więcej"

Nie do końca spodziewałam się po książce "Kobiety, które pragną więcej" autorstwa Sylwii Jędrzejewskiej i Andrzeja Depko tego, co otrzymałam. Nie jest to raport czy też reportaż poparty badaniami naukowymi, lecz zbiór rozmów z kobietami na temat ich fantazji i doświadczeń seksualnych. 

Zdecydowanie było wszystkiego... za dużo. Wypowiedzi bohaterek niemal niczym się od siebie nie różniły. W pewnym momencie zaczęłam wątpić w wiarygodność rozmów, a z każdym kolejnym wywiadem coraz bardziej odczuwałam przesyt. Zabrakło mi przedstawienia kobiet, które mają inny punkt widzenia, nie "eksperymentują", nie swingują i też dobrze się z tym czują.

Renee Nault - "Opowieść Podręcznej. Powieść graficzna"

Poruszająca.

Skłaniająca do refleksji.

Niepokojąca.

A może wręcz... przerażająca.

Taka jest Opowieść Podręcznej.

Poznałam ją w formie graficznej - jako adaptację stworzoną przez Renee Nault na kanwie powieści autorstwa Margaret Atwood. Komiksy zasadniczo nie są mi obce, ale już sporo wody w rzece upłynęło, odkąd ostatni raz miałam z tego typu formą do czynienia. I w zasadzie jest to chyba pierwszy raz, gdy mam styczność z powieścią graficzną jako gatunkiem niejako wyłamującym się spod kanonu standardowego komiksu.

Cho Nam-joo - "Kim Jiyoung. Urodzona w 1982"

Kim Jiyoung - to mogła być każda z nas. Ja, ty, i ona też. Najpierw córka, wzorowa uczennica. Następnie żona, rozdarta pomiędzy marzeniami o karierze zawodowej a poświęceniem się rodzinie i jednoczesnej rezygnacji z ciężko wywalczonej posady. Wreszcie matka, wycieńczona każdym kolejnym dniem, pragnąca choćby chwili wyłącznie dla siebie.

Ale w istocie historia Kim Jiyoung jest niczym portret każdej z nas. Niezależnie od tego, w którym zakątku globu przyszłaś na świat, bardzo prawdopodobne jest, że zaznałaś dyskryminacji, spotkałaś się z seksizmem czy doświadczyłaś molestowania. Może tylko Twojego współpracownika doceniono za projekt, w który włożyłaś całe swoje serce i poświęciłaś mnóstwo pracy, aby ujrzał światło dzienne. Może zostałaś wykorzystana, ale spotkałaś się z zarzutami, że sama jesteś sobie winna, bo wracałaś do domu późną porą...

Catherine Thimmesh - "Dziewczęta myślą o wszystkim"

Co łączy piłę tarczową, zmywarkę do naczyń, gazowe centralne ogrzewanie i... biustonosz? Wszystkie te wynalazki są dziełem inwencji twórczej kobiet. Ostatnio czytam dość sporo książek, które ukazują siłę płci żeńskiej - są to lektury przeznaczone dla najmłodszych i młodzieży, całkiem popularne na przestrzeni minionego roku czy dwóch lat.

"Dziewczęta myślą o wszystkim" to tytuł, który również ma stanowić swego rodzaju docenienie czy też rozsławienie kobiet będących wynalazczyniami rozmaitych przedmiotów czy idei. Niemniej jednak, mam do niego pewne zastrzeżenia.

Elena Favilli, Francesca Cavallo - "Opowieści na dobranoc dla młodych buntowniczek", tom 1 i 2

Jak dobrze jest móc wreszcie pochwalić jakieś książki, po tylu czytelniczych zawodach w ostatnim czasie! Już zaczęłam się bać, że powinnam raczej obwołać się tytułem naczelnego hejtera literackiego, zamiast mianem krytyka ;). Spokojnie, i to samozwańczego... Ale do rzeczy. W "Opowieściach na dobranoc dla młodych buntowniczek" przedstawiono w postaci bajek rozmaite historie kobiet, które zasłużyły się na różnych płaszczyznach, miały odwagę, by głosić swoje przekonania i walczyć o realizację pewnych idei. Autorki nie odwzorowywały ich biografii jeden do jednego, lecz opowiedziały w taki sposób, że lektury czyta się po prostu przyjemnie, a wrażenie to potęgują również piękne grafiki. Notabene, obie części ilustrowało kilkadziesiąt artystek z całego świata, zatem możemy podejrzeć różne style rysunkowe. Ten zabieg być może miał swój cel w ukazaniu, że nie ma jednego sposobu na tworzenie grafik, lecz każdy artysta czyni swoją ilustrację wyjątkową, bo własną. I to również poniekąd realizuje ideę tych lektur.

Edyta Stępczak - "Burka w Nepalu nazywa się sari"

Istnieją książki, które wywierają w trakcie lektury na czytelniku ogromne wrażenie, jednocześnie zostając na dłużej w jego rozmyślaniach nawet po przewróceniu ostatniej strony. Choć recenzję książki "Burka w Nepalu nazywa się sari" piszę na świeżo po jej przeczytaniu, jestem pewna, że jeszcze przez jakiś czas pozostanie mi w pamięci...

Mogę bez wątpienia przyznać, że to lektura niełatwa i skłaniająca do refleksji. Autorka, dziennikarka i działaczka społeczna, ukazuje życie kobiet w Nepalu - kraju położonym u stóp Himalajów. Powiedzieć, że nie jest ono usłane różami, to eufemizm w najczystszej postaci. Z kart książki wyłania się obraz ciężkiego losu kobiet, związanych normami społeczno-religijnymi i patriarchalną tradycją. Przewracając kolejne strony, autorka ukazuje czytelnikom mnogość restrykcji, upokorzeń i cierpień, jakim poddawane są codziennie tysiące kobiet zamieszkujących ten niewielki kraj.

Michelle Obama - "Becoming. Moja historia"

Odkąd dowiedziałam się o ukazaniu się autobiografii Michelle Obamy, usilnie zapragnęłam ją przeczytać. Być może zostało to spowodowane chęcią "pójścia za tłumem", ponieważ książka stała się mocno popularna, natomiast ja nie mogę o sobie powiedzieć, bym kiedykolwiek była jakoś specjalnie zafascynowana postacią żony pierwszego czarnoskórego prezydenta Stanów Zjednoczonych. Mimo wszystko niejako za cel postawiłam sobie jej przeczytanie, a nuż może okaże się to lektura niezwykle pasjonująca i inspirująca. Rozważałam nawet jej kupno, lecz nadarzyła się okazja, by wypożyczyć ją z biblioteki. I mimo że nie powinnam mieć szczególnych oczekiwań do tej lektury, to muszę przyznać, że spotkało mnie spore rozczarowanie...

Patryk Vega - "Niebezpieczne kobiety"

Odnoszę wrażenie, że książki opowiadające o specyfice wykonywania określonych zawodów są ostatnimi czasy bardzo popularne. Mam tu głównie na myśli profesje związane z medycyną - lekarzy  rozmaitych specjalizacji czy pielęgniarki. Natomiast jest jeszcze jedna grupa zawodowa, o której, jak wynika z moich obserwacji, dość często się pisze - policjanci. Jeśli do tego dodamy, że mowa o kobietach-policjantkach, mamy z pewnością hit wydawniczy, wpisujący się w kolejny trend, jaki zauważyłam w literaturze - książki o kobietach i ich dokonaniach, propagujące feminizm.

Jamila Barakzai, Manon Querouil - "Pod burką"

Jakiś czas temu miałam przyjemność przeczytać "Beduinki na Instagramie" - książkę, której autorka przedstawiła czytelnikom Zjednoczone Emiraty Arabskie, dzieląc się przy tym swoimi wrażeniami i rozmaitymi ciekawostkami na temat tego kraju. Niedawno w moje ręce wpadła pozycja bliższa tym razem kategorii literatury faktu, niż podróżniczej, jednak również swoją tematyką dotycząca kraju arabskiego - tym razem Afganistanu. I nie była to lektura łatwa...

Aleksandra Chrobak - "Beduinki na Instagramie"

Słuchajcie, cóż to jest za książka! Bardzo mi się spodobała. Aleksandra Chrobak przedstawia czytelnikom Zjednoczone Emiraty Arabskie z własnej perspektywy - mieszkała tam przez jakiś czas i doskonale poznała panujące w tym kraju zwyczaje. Zjednoczone Emiraty Arabskie tak naprawdę w ciągu kilkudziesięciu lat, za sprawą działalności szejka Zajeda, wyrosły na kolebkę nowoczesności i postępu. Wciąż jednak można odkryć miejsca, gdzie nadal panują dawne tradycje, a swoista rewolucja jakby do nich nie dotarła...